fbpx
Share on facebook
Share on twitter

Bram ‘doodje’

De blijde verwachting van hun kindje sloeg om in groot verdriet. Kleine Bram stierf in de baarmoeder en kwam enkele dagen later veel te vroeg, levenloos Bram 'doodje'ter wereld. Samen met de ouders besprak ik het welkom heten en afscheid nemen van Bram. Met een wateropbaring werd het mogelijk om het kleine mannetje te verwelkomen, hem vast te houden en te koesteren. En tegelijkertijd afscheid van hem te nemen. Voor Nelli (5) was het een bijzondere ervaring. Zij maakte kennis met haar broertje Bram en noemde hem Bram ‘doodje’. “Mag ik hem meenemen naar school en aan onze juf laten zien?” Dat leek de ouders niet zo’n goed idee. De ouders betrokken hun dochtertje, zij zongen samen liedjes en lazen haar voor uit ‘De kikker en het vogeltje’.

Het werd een klein afscheid in familiekring, aan huis. In de lichte, zonnige kamer deelde Nelli waxinelichtjes uit, ieder stak een kaarsje aan. Ook deelde zij steentjes uit; op dat steentje kon ieder een woord schrijven. Een woord van verbinding met dit kleine mensje. Zittend in de kring zong vader samen met Nelli een liedje voor Bram en moeder las een zelf geschreven gedicht voor. Familieleden werden uitgenodigd om wat te zeggen en het jongste zusje sprak een paar ontroerende woorden over het verlies van Bram. Daarna viel het even stil. Naast mij priemde opeens een vingertje in de lucht: “Ik wil wat zeggen. Ik heb een hartje en als ik dat aan je geef, dan mag je wat zeggen”. Het hartje werd doorgegeven, Nelli opende onze harten. Lieve woorden volgenden, ogen vol tranen met verstilde woorden.

Na het voorlezen van ‘De Kikker en het vogeltje’ vertrokken we naar het grafje. Nelli liep voorop naast mij met haar tasje vol zacht gekleurde papieren vlindertjes. Het kistje werd in het graf geplaatst en Nelli deelde de vlindertjes uit om mee te geven in het grafje. “Nu wordt Bram ‘doodje’ begraven maar gelukkig krijgt hij een heleboel vlindertjes mee” klonk de heldere kinderstem naast mij. De steentjes werden in een kring op het gesloten grafje gelegd als een teken van verbondenheid. Kleine Bram was voor altijd aanwezig in het hart van deze familie.

Overeenkomstige artikelen

Uitvaart taboe

Uitvaart Taboe

Taboe: iets waarover men niet praat. Tijdens het uitvaartspreekuur loopt een dame enkele keren langs het tafeltje waar ik mij heb geïnstalleerd